Pytanie:

Kapliczki wpisane są do gminnego rejestru zabytków – gmina zawsze je remontowała. Ale nie są one wpisane do wojewódzkiego rejestru zabytków. Pytanie: czy można remontować je z funduszu sołeckiego?

Odpowiedź:

Tak. Do zadań gminy należą sprawy dotyczące ochrony zabytków i opieki nad zabytkami – art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym. Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami definiuje zabytek jako „nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową” – wpis do wojewódzkiego rejestru nie jest zatem bezwzględnym warunkiem uznania za zabytek.

Gminna ewidencja zabytków, o której mowa w art. 22 ust. 4 i 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, stanowi zbiór kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy. Ujęciu w niej podlegają zarówno zabytki wpisane do rejestru, jak i zabytki znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a oprócz tego również inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem budynków.

Okoliczność znajdowania się kapliczek w gminnej ewidencji zabytków świadczy zatem o tym, że ich zabytkowy charakter został zaakceptowany (potwierdzony) przez wojewódzkiego konserwatora zabytków (nie spotkał się z jego zastrzeżeniami) – jeżeli zachowano tryb wpisu na podstawie porozumienia, jak to wynika z art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy. Remonty takich obiektów, jako uznanych za zabytki, mogą być zatem finansowane z budżetu gminy mimo nieujęcia w wojewódzkim rejestrze zabytków.